Bladerdeeg vind je in het diepvriesvak van de supermarkt. In zo’n pak zitten 10 plakjes bladerdeeg, gescheiden door plastic velletjes, van 10x10 cm. Haal eruit wat je nodig hebt, verpak het restant in een diepvrieszakje en stop deze terug in de verpakking en in de diepvries. De plakjes die je gaat gebruiken laat je, liefst op het plastic, ontdooien op je aanrecht. Dit gaat heel snel, ze hebben maar een paar minuten nodig. Zodra zo’n plakje nog een beetje koud aanvoelt, maar buigzaam is, is het te verwerken. Werk snel en ontdooi nooit teveel ineens. Als het langer dan 10 minuten ligt, is het slap en onhandelbaar. Er is gewoon bladerdeeg en een versie met roomboter.

Neem gewone milde olijfolie. Het is niet nodig om extra virgine olie te nemen. Deze is wat delicater van smaak en ziet er iets groener uit. De virgine olie wordt vooral gebruikt voor salades. Voor de quiche heb je 2 eetlepels nodig.

De helft van zo’n dubbelpak. Spekreepjes reken ik ook goed. Je heb voor de quiche 200 gram nodig.

Je hebt drie flinke uien nodig

Room is ongeklopte ongezoete slagroom met een vetpercentage hoger dan 35%. Room schift niet in sauzen en kan verwarmd worden. Je kunt ook uitwijken naar kookroom, dat verkrijgbaar is in kleine flesjes van 250 ml. Die vind je ook bij de slagroom in het koelvak.

Room:

Kookroom:

Kies voor jonge of jongbelegen kaas, omdat die beter smelt dan belegen of oud.

Paneermeel is gemalen beschuit. Het neemt goed vocht op. Vandaar dat vaak wordt geadviseerd een paar eetlepels op een taartbodem te strooien. De bodem blijft daardoor knapperiger bij een wat nattige vulling.

Gewoon keukenzout. Je hebt niet veel nodig de gerookte spekblokjes en de kaas in de saus bevatten ook al zout.

Zoals je inmiddels weet geef ik er de voorkeur aan om de peperkorrels vers te malen. In de supermarkt zijn kleine potjes te koop van Silvo met een ingebouwd molentje. Zo kun je de peperkorrels vers malen boven je gerecht. Veel lekkerder en krachtiger van smaak dan in de fabriek gemalen peper. Er is witte, zwarte, rode en gemengde peper verkrijgbaar. Ik gebruikt zwarte peper. En soms witte voor witte sauzen en soep.

Wie kent 'm niet, de komkommer? Deze groente wordt vooral gebruikt voor salades. De komkommer, familie van de augurk én de courgette, wordt al meer dan 3000 jaar gekweekt.

Veldsla is een heerlijke slasoort met kleine blaadjes waar de worteltjes vaak nog aan zitten. De smaak is een beetje nootachtig. Veldsla is wel enorm kwetsbaar. Voorzichtig wassen en droogdeppen dus. Als je het door de salade doet met de dressing is het al na een kwartier verlept. Mengen doe je dus op het laatste moment, net voor het serveren.

Neem gewone milde olijfolie. Het is niet nodig om extra virgine olie te nemen. Deze is wat delicater van smaak en ziet er iets groener uit. De virgine olie wordt vooral gebruikt voor salades.

Ze zijn zoet van smaak, deze Mini-me's van de tomaat. Je eet ze lekker als gezond tussendoortje, maar ook in een salade of borrelhapje zijn ze heerlijk.

De smaak van een sjalotje is iets pittiger dan die van een ui.

Azijn ontstaat door alcohol te laten vergisten. Dat kan alcohol zijn uit rode wijn, witte wijn of appelcider. Er staan veel soorten azijn in het schap bij de supermarkten. Ze kunnen een verschillende zuurgraad hebben. Dat is wettelijk vastgelegd. Natuurazijn is wat minder zuur dan bijvoorbeeld wittewijnazijn.
De zuurgraad moet minimaal 4 % zijn. Azijn die minder zuur is mag geen azijn heten, maar wordt bijvoorbeeld edik genoemd.
In Frankrijk en Italië vind je ook azijn met een hogere zuurgraad. Dan trek je wel even een raar gezicht als je dat proeft.

Azijn gebruik je in dressings, een stoofpotje, het maakt vlees malser, kortom veel toepassingen.

Schoonmaakazijn gebruik je niet om te koken overigens, maar om mee schoon te maken.

Zonnebloemolie is goed te verhitten en heel neutraal van smaak. Voor dressings gebruik ik dan ook meestal zonnebloemolie. De olijfolie is iets meer uitgesproken. Voor salades gebruikt je de extra vergine olijfolie, dat is olijfolie van de eerste persing. Meestal is deze olie wat groenig van kleur maar ook wat duurder. De olijfolie om te bakken komt pas na de tweede of zelfs derde persing.

Ook hier geldt dat er heel veel soorten mosterd zijn. Allereerst de fijne mosterd, dat is de Franse mosterd. Dan is er nog extra pittige fijne mosterd (een aanslag op je neus en keel) en de grove mosterd waar de hele mosterdzaadjes nog in te zien zijn.

Gembersiroop vind je bij de Oosterse afdeling. Het zit in kleine flesjes en je hebt er maar weinig van nodig. Gember is kruidig, verwarmend en door de siroop zoetig. Het geeft een mooi tegenwicht aan het zuur en de pittigheid van de mosterd. Je kunt gembersiroop vervangen door een theelepel honing of wat (poeder) suiker.

Zwarte versgemalen peper. Zoals je inmiddels weet geef ik er de voorkeur aan om de peperkorrels vers te malen. In de supermarkt zijn kleine potjes te koop van Silvo met een ingebouwd molentje. Zo kun je de peperkorrels vers malen boven je gerecht. Veel lekkerder en krachtiger van smaak dan in de fabriek gemalen peper. Er is witte, zwarte, rode en gemengde peper verkrijgbaar. Ik gebruikt zwarte peper. En soms witte voor witte sauzen en soep.

Gewoon keukenzout.